
Başlığa bakıp aldanmayın. Bu Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar romanına atıf değil. Sadece bilimsel gerçeklik adına hayatta bu yolu seçmiş iki insanı anlatacağım sizlere bu makalemsi şeyde.
Seçim dedik fakat bu Benito’nun da Zafro’nun da doğasından gelen bir olay. Bakınız ortada kafası paint fırçasıyla kırmızı daireye alınmış insan Memo Saltugo İmregista. Yıl belki 2003 belki 2004 tam hatırlayamıyorum. Kayıp yıllar. Kendisini askeri bir okula uğurlamak üzereyiz. En yakın 3-4 arkadaşından ikisi olmamıza rağmen nasıl da dışarıda nasıl da analize aç duruyoruz baksanıza. İnsanların bu fotoda en büyük benim kafam çıksın arzularına yenilemediklerini ister istemez siz de görmüşsünüzdür. Biz ise bir adım geride, hayata mesafeli ve devamlı şüphe içerisinde “Neden, nasıl?” sorularını soruyoruz Namaah denklanşöre bastığı anda. Elbet “Güle güle Salto, seni özleyeceğiz!” diyoruz içimizden fakat dipte bir yerlerde hep kayıp bir şeyler var. Herkes hala kibar.
Salto okulu bitirdi mesleğe başladı, kıdem bile kazandı. Yakın bir gelecekte kendisini nikah masasında da görmeyi çok da uzak bir ihtimal olarak görmüyoruz. Bu foto çok eski bu fotodaki çoğu kişi şu an kimbilir nerelerde neler yapmaktalar? (Çok azı hakkında bilgi sahibiyiz.) Fakat biz hala Salto’nun bir adım gerisinde bir şeylere “Neden?” demekteyiz. Huyumuz kurusun, bilim aşkı işte.
zafro